Tuesday, May 12, 2009

फेफे


रोज वेगळी असती
जिंदगी भावली असती
एकेक नवी शिक्षा
हासून भोगली असती

पण रोज तोच घाणा
ओढून मोडा कणा
गाढव-बैल बना
ह्याला काय म्हणा?

राग कधी येतो..
तसाच निघून जातो
जाता जाता चिमट्याची
खूण सोडून जातो

चरफडतो.. जळफळतो..
तळमळतो.. कळवळतो..
ऊतू गेल्या दुधासारखा
नुसता उकळत राहातो

पृथ्वी गोल फिरते
घड्याळ पुढेच चालते
काट्यासोबत पळून पळून
रोजच फेफे उडते..


....रसप....
११ मे २००९

No comments:

Post a comment

Please do write your name.
आपलं नाव नक्की लिहा!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...