Monday, February 07, 2011

यौवनाचे मूर्त लेणे

पाहतो जेव्हा तिला मी काय होते ना कळे
स्पंदनांचा ताल घेई वेग वेडा अन पळे

चाल चाले ती मृगाची नाजुका मनमोहिनी
बांधणीही बांधणीची मन मनाशी घुटमळे

ही शलाका भूवरी आली कशी जाई कुठे
आशिकाने पास जाता राख होईतो जळे

बोल ईष्का कोणती देऊ तुला मी आहुती
दे मला तो रक्तिमा जो लाल ओठी ओघळे

यौवनाचे मूर्त लेणे ईश्वराने कोरले
धन्य झाला खुद्द तोही सृजन झाले आगळे


....रसप....
०७ फेब्रुवारी २०११

No comments:

Post a comment

Please do write your name.
आपलं नाव नक्की लिहा!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...