Monday, March 07, 2011

आशिक़ी

माझे चित्त कुठे कुणा गवसले द्यावे मला आणुनी
होते मीच दिले प्रियेस बहुधा हातावरी ठेवुनी

झाले काय पुढे हताश बसलो खोटे हसू दावतो
प्रेमी खास म्हणे असाच हरतो युद्धातही जिंकुनी

जातो जीव जरी प्रियेस बघता ना होय काही दया
मृत्यूदंड असे इथे प्रियकरा घेतोच तो जाळुनी

सौंदर्यास तिच्या नसेच उपमा ऐशी प्रिया साजिरी
पाही सूर्य तिला नभी अवतरे रातीस तो चोरुनी

सांगा काय गुन्हा असा करियला केली जरी आशिक़ी
नाही एक 'रण्या' असंख्य इथले गेलेत की भाळुनी


....रसप....
७ मार्च २०११
(वृत्त - शार्दूलविक्रीडित)

No comments:

Post a comment

Please do write your name.
आपलं नाव नक्की लिहा!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...