Saturday, February 26, 2011

अफलातून


सूर ज्याचे काळजाला साद घालिती सदा
शब्द ज्याचा आशयाच्या खोल जाई एकटा
चित्र ज्याचे जीव होई चौकटीला ओळखून
हात धरणे शक्य ना सा-या जगा तो अफलातून


पावलांचे थिरकणे ते पाहणे संमोहिनी
मुग्ध हो ब्रम्हांड सारे ताल ऐसा ऐकुनी
दाद देणारा रसिक जो जाणतो सारे कळून
तेथ मैफल रंग घेई जेथ सारे अफलातून


खंगलेल्या मानवाला आपलेसे मानतो
प्राणीमात्रा-वृक्षवेलींना खरा संभाळतो
दु:ख सारे जिंकतो जो वेदनेला साठवून
देवही माने तयाला देव, तोचि अफलातून


जन्म ज्याने वाहिला त्याला हवा होता जसा
पूर्ण केले सर्व काही घेतला ज्याचा वसा
सर्व स्वप्ने एकदाही पाहिली ज्याने जगुन
तोच सज्जन मानला आहे रण्याने अफलातून


....रसप....

No comments:

Post a comment

Please do write your name.
आपलं नाव नक्की लिहा!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...