Wednesday, January 16, 2013

प्रकाशओझे

ही रोज सावळी रात्र मला मोहवते
सागर तमसाचा पापणकाठी बनते
हातांवर माझ्या अनेकरंगी पखरण
निर्व्याजपणे ही एकच रंगी सजते

खिडकीतुन झिरपे रोज नवा अंधार
आकाश उद्याचे घरात घे आकार
पटलावर कोऱ्या मी लिहितो मन माझे
संतप्त वेदना पडते निपचित गार

दिसतात सावल्या वठलेल्या झाडांच्या
ओघळतो अश्रू गालांवर रस्त्यांच्या
मन पाचोळ्यासम इथे-तिथे भरकटते
उरतात जाणिवा चुकलेल्या ठोक्यांच्या

जो काळ हवासा वाटे, थांबत नाही
रात्रीचा अथक प्रवासी चालत राही
स्वप्नांस असावा शाप कटू सत्याचा
हे प्रकाशओझे मिळे दिशांना दाही

....रसप....
१४ जानेवारी २०१३
(संपादित - १५ एप्रिल २०१७)

No comments:

Post a comment

Please do write your name.
आपलं नाव नक्की लिहा!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...