Tuesday, March 25, 2014

बाबाही होता झिजलेला..

जुन्या घराच्या भिंतीवरती एक पोपडा फुगारलेला
जसा मंडपातला देव जो दिसतो थोडा भेदरलेला

उमलावे की गळून जावे द्विधेत दिसते कळी निरागस
फूल तोडण्यासाठी आहे माळीसुद्धा हपापलेला

'विठ्ठल-विठ्ठल नकोस बोलू तो आहे भक्तांचा वेडा'
तिने ऐकले नाही माझे तोही होता आसुसलेला

एकदाच केवळ बाबाची चप्पल मी वापरली होती
सोल फाटका सांगत होता बाबाही होता झिजलेला

तू असताना माझ्या हृदयाची माझ्याशी गट्टी होती
आता तर प्रत्येकच ठोका पुढच्या ठोक्यावर रुसलेला

तूही ये अन् मीही येतो पाहू भेटुन पुन्हा एकदा
डाव असाही तुझा नि माझा सुरुवातीपासुन फसलेला

मारत असते कधी धपाटा जेव्हा पाठीमध्ये आई
तिच्याच डोळ्यांमध्ये तेव्हा दिसतो मोती साठवलेला

तू वापरलेलीच पुस्तके वाचुन शाळा शिकलो होतो
आयुष्याच्या काही पानांचा कोना अजुनी मुडलेला

....रसप....
२५ मार्च २०१४
(Edited - ८ ऑक्टोबर २०१६)

No comments:

Post a Comment

Please do write your name.
आपलं नाव नक्की लिहा!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...