Monday, April 27, 2015

स्वच्छंदी

तू शब्दफुलांचे हार मला घालावे
मी धन्य मनाशी होते
तू मुकुट देखणे मज डोई ठेवावे
मी मलाच सुंदर दिसते

वेदना तुझी गाताना मीही बनते
कारुण्यसिंधुची गाज
फेसाळ वाहवा तीरावरती पसरे
तो खळखळ हसरा भास

प्रेमाचा वाहे तुझ्यात निर्मळ निर्झर
पान्हाच जणू आईचा
माझ्यासोबत मी नाव तुझे दावावे
हा हक्क जणू जनकाचा

पण तुझी भावना, अभिव्यक्ती, मी कविता
खेळू दे मज स्वच्छंदी
तू बांध पूल उड्डाणे घेण्यासाठी
ही मला नको तटबंदी

मज चिंब भिजू दे कधी तरी झाडांसम
छातीत भरू दे वारा
मज उन्हे वेचण्या अंगणात जाऊ दे
निजताना दे मज तारा

तू अज्ञाताच्या मागावर ने मजला
धुंडाळ दिशांना दाही
धावू दे मागे फूलपाखरांच्याही
मज मृगजळ समजत नाही

तू मला मिरव अन् ऊर फुलव अभिमानी
पण हट्ट पुरव माझेही
म्हणशील तू जसे तसे वागते बाबा
दे मला पाहिजे तेही

....रसप....
२३ एप्रिल २०१५ 

No comments:

Post a comment

Please do write your name.
आपलं नाव नक्की लिहा!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...